CRIMEPLACE.ORG
● CRIMEPLACE NIEUWS Het laatste misdaadnieuws

← Terug naar het laatste nieuws

Crimesite.nl

Moord op het Brekelsveld: ‘In een waas van woede’

2026-11-08 13:14:49
Uit het net verschenen boek ‘Moord op het Brekelsveld’ blijkt hoe een moord decennia later nog steeds invloed kan hebben op degenen die erbij betrokken waren als nabestaanden. AD-journalist Marlies van Leeuwen tekende een verdrietige familiegeschiedenis op.

Beeld: agent houdt wacht voor de sigarenzaak na de moord (foto Stadsarchief Rotterdam)

De dubbele moord op het Brekelsveld in Rotterdam-Zuidwijk in 1963 is een bekende, onopgeloste moordzaak. Marlies van Leeuwen is achternicht van de slachtoffers en tekende hun relaas op in een boek. Aan Rijnmond vertelt ze: ‘De trauma’s zitten nog altijd diep in de familie.’

De moord vindt plaats rond 8 januari 1963 in Rotterdam-Zuid. De weduwe Barbara ‘Babs’ van der Hoff-Van Heck (38) en haar zoon Marcel (8) worden op beestachtige wijze gedood in hun sigarenwinkel op het Brekelsveld. Inspecteur Jan Blaauw start een groot moordonderzoek, maar tevergeefs. De zaak blijft onopgelost.

Op 8 februari 1963 wordt de 5-jarige broer Gerard wakker, gaat naar beneden en schrikt. Hij waarschuwt zijn broer Hans (9): ‘Mama ligt in de gang.’ Even later zien ze hun moeder en hun broer Marcel (8) in grote plassen bloed liggen. De schok in de buurt is enorm.

Patholoog Zeldenrust noteert ‘ontelbare slagen’ op de schedel van Babs en minstens twintig klappen bij Marcel. Van Leeuwen: ‘Het klinkt alsof het meer in een waas van woede is gebeurd. Dan denk je aan een geval van femicide: als ik jou niet kan krijgen, dan niemand. Of een dader met een psychose.’

Marlies van Leeuwen kreeg toestemming om het dossier van Jan Blaauw in het Stadsarchief van Rotterdam te bekijken. Ze vond een zeer uitvoerig buurtonderzoek en optredens op tv door de politie. Maar die leverden uiteindelijk geen dader op: ‘Je hoopt altijd dat er nog eens iemand opstaat die meer weet en dat dit boek dan het laatste zetje kan zijn.’

Maar Van Leeuwen wilde vooral in kaart brengen hoe het haar familie sinds 1963 is vergaan. Ruim zestig jaar later is het drama nog zeer tastbaar. ‘De opvang destijds was heel anders dan nu. Tegenwoordig heb je slachtofferhulp en speciale rechercheurs om kinderen te interviewen. Bij Hans zeiden ze gewoon: ‘Kun je nog eens laten horen hoe je hebt gegild, toen je je moeder vond?’ En dat moest die jongen dan meerdere keren doen. Ook het feit dat ze uit elkaar zijn gehaald, is niet goed voor hen geweest.’

Bron: Crimesite.nl


MEER MISDAADNIEUWS

← Terug naar CRIMEPLACE.ORG